Z krótkiej...

Jestem zwolennikiem luzu na antenie. Zwłaszcza w telewizji sportowej. Doceniam brak kompleksów u kolegów z Canal+. Gdy polskie siatkarki zdobywały w 2003 roku mistrzostwo Europy, trwał ważny mecz polskiej ekstraklasy. Komentatorzy nie omieszkiwali na bieżąco podawać wyniku z Turcji, mimo, iż spotkanie finałowe transmitował Eurosport. I nie sądzę że zadziałała tu tylko i wyłącznie pasja do siatkówki redaktora Laskowskiego, który owy polski mecz ligowy komentował.

Niedawno zaś panowie z Ligi Plus Ekstra z rozbrajającą szczerością stwierdzili: Zdajemy sobie sprawę, że przegrywamy z siatkarzami. Nasi też wtedy grali finał siatkarskiego Euro.

Nawet moja żona w zeszły poniedziałek pozytywnie zareagowała, kiedy panowie z nSport wywołali Sergiusza Ryczela Witaj Sergio.

Sergio w swej relacji mocno skrytykował organizację pierwszego zgrupowania reprezentacji Franciszka Smudy. Nie było formalnego rzecznika, ktory pomagałby dziennikarzom wykonywać swoje obowiązki w czasie pobytu w Grodzisku. Do podstawowych kontaktów z mediami miał być wytypowany... magazynier. Redaktor Ryczel mocno sie temu dziwił. A może po prostu ta sytuacja świadczy o tym, że polska piłka wreszcie znalazła się tam, gdzie jej miejsce?

Mimo to z zadziwiającą uwagą, sympatią i nadzieją wszyscy oczekują debiutu Franciszka Smudy. Trochę dlatego, że odnosi się on z sympatią do dziennikarzy, w przeciwieństwie do Leo Beenhakkera (mój Boże, jak to miło wrócić do dobrych czasów po trzech latach!). Zapytał ich nawet, jak ma się ubrać. Ci namówili go na garnitur. Z niecierpliwością oczekuję nowych szat trenera. Widok Smudy w garniturze - bezcenne.